Vanmorgen vertelde een verslaggever over een project in Delft: robot-insecten leren samenwerken. Een zwerm robots bewoont samen  een ruimte van ca 10 bij 10 meter, 7 meter hoog, met een woestijnachtig landschap.

Een opdracht voor een vliegende en een scharrelende robot werd gedemonstreerd. Opdracht: zoek rode bal.

De vlieger (met camera) zag vanaf een paar meter hoogte de bal liggen en stuurde de scharrelrobot erheen. Snel resultaat! Bij toeval had de scharrelaar hem vast ook wel gevonden (na een paar minuten of na een paar uur) maar dit is echt een grote verbetering.

De mannen filosofeerden nog even door: waar zou je dit zoal voor kunnen gebruiken?

Een koffer met drugs of explosieven opsporen in een grote bagagehal, optreden als brandbeveiliging (het soort taken waarvan een mens niet blij wordt: bewaking als er bijna nooit iets gebeurt..)

Zie hier een publicatie over de oefenruimte voor de zwerm: http://www.nieuws.nl/opmerkelijk/20140305/Robotinsecten-ontdekken-nieuwe-proeftuin-TU-Delft

Hm, heel interessante nieuwe ontwikkeling. Ik heb er wel een paar vragen bij.

Wie bestuurt de zwerm? Wie geeft ze opdrachten en wie bewaakt de “function creep”?

Maar ook: wiens werk wordt zo efficiënt vervangen door een zwerm robots?

Al eerder had ik de suggestie dat de eigendom van de robots bij de werkers zou moeten liggen, en niet exclusief bij de bedrijfseigenaren die daarmee ook alle opbrengsten zouden ontvangen. Je kunt je voorstellen dat (als een soort broodfondsconstructie) zelfstandigen samen inleggen voor een groep robots. Ook financiële technieken als crowdfunding zijn denkbaar.

Ik zie mijn vriend de beveiliger straks als een zwermhouder, die zich met zwerm en al verhuurt, en dus minder tijd kwijt is met surveilleren. Voorkomt ook een hoop ongemak. En hij heeft meer tijd om bij mooi weer te gaan zweefvliegen – als er wat is hoort hij het wel van zijn zwerm, of die lost het probleem zelf op.