Tja… postacademisch kunstonderwijs wordt in Amsterdam gegeven in twee vormen: De Rijksakademie en De Ateliers. Afgelopen weekend waren beide locaties open. Al jaren doet de Rijksakademie  (die k is zo bedoeld…) aan open ateliers in deze tijd van het jaar. Inmiddels is er een grotere manifestatie van gemaakt, met openingen in veel galeries en een link naar het Stedelijk en Bureau Amsterdam. http://amsterdamartweekend.nl/

En zo geschiedde dat ik met mijn vriendin Filia afsprak voor een kunstuitstap op zondag 1 december, waarbij (wat mij betrof) in elk geval haar Rijksakademie op het programma stond.

Toen gebeurde er iets vreemds: zij liet mij weten dat er een symposium zou zijn over community art. Haar onderwerp, en met deelname van kunstenaars uit haar netwerk.

Voor haar een niet te missen event, voor mij “wel aardig” maar niet zo urgent dat ik mijn expeditie naar de nieuwe kunst ervoor liet vallen. Ik ging dus alleen op pad en ontmoette Filia slechts bij de lunch (in het restaurant van het Stedelijk, met een broodje Rueben, zeer aan te raden) en na afloop in de kroeg.

Ik bezocht de Ateliers én de Rijksakademie; de fusie is geklapt en nu ik het gezien heb snap ik ook wel waarom.

De Ateliers zit in een voormalig schoolgebouw, kunstenaars hebben een klaslokaal en eerlijk gezegd doen ze daar over t algemeen tamelijk brave dingen. Het is ook klein en overzichtelijk. En heel mooi en charmant

..WP_20131201_005

En onprofessioneel / oncommercieel  : er werd geen toegang geheven, er was een eenvoudige plattegrond  en niemand probeerde je iets te verkopen. Geen eten en drinken, geen boeken, geen kunst. Voor mij het meest te genieten:

een paar leuke schilderijen,

WP_20131201_009

een multimedia installatie .

WP_20131201_011 Dit kom je dan zomaar op straat tegen…

Tussendoor, onderweg naar mijn lunch in het Stedelijk, liep ik nog door de Onderdoorgang van het Rijks. Top concertzaal!

Kom je daarna in de Rijksakademie (voormalige cavaleriekazerne, een carré met nog een gebouw op de binnenplaats, en de manege ernaast) dan ben je gelijk gedesoriënteerd – en dat is ook de bedoeling (volgens mij). Ik ben er al eerder geweest maar het blijft een weerkerend probleem om te snappen waar je bent en waar je heen zou kunnen gaan. Wel goed georganiseerd: een kleine rij in de tuin, kassa’s in hokjes, betaalde garderobe, consumabel op basis van munten: frites, pasta, appeltaart, en alles te drinken op meer locaties. En de kunst is – eh –  woester dan die in De Ateliers. Als ik beginnend kunstenaar was zou ik liever in de Rijksakademie zijn. Het bruist, het schuurt… De kunstenaars richten hun atelier voor de gelegenheid in als tentoonstellingsruimte. Hun werk, in een mooie omgeving die het werk optimaal tot z’n recht doet komen, of zelfs het hele atelier als installatie.

WP_20131201_036

Schurende surrealistische werken

WP_20131201_033

Zandgestrooid tapijt (“hou kind en hond onder controle please” en het hele  lokaal goud geverfd.

WP_20131201_030  WP_20131201_028

ruimte geheel ingevuld met houtskooltekeningen; Indonesisch landschap met vreselijke mijnbouw.

Wat je niet geacht wordt te zien is de troep die er normaal gesproken staat: de gebruikelijke inventaris van studentenkamers, oude banken etc, is opgeslagen boven de ateliers, alleen te zien voor wie  het wil zien.

Kunst gedijt in verwarrende omstandigheden – en dat geldt ook voor innovatie in t algemeen, lijkt me.
Armoede? Nou nee, dat hoeft niet en het leidt af omdat je steeds bezig moet zijn met overleven. Geen luxe? Ja, dat werkt wel. Luxe laat indutten, roept gemakzucht op. Lean & mean noemt men dat in de organisatiekunde. Een zekere mate van hongerigheid.
Trouwens sowieso weer leuk om in Amsterdam te zijn – en in de onderdoorgang van het Rijksmuseum te genieten van live muziek. Wel een donatie waard – toch?