Archives for posts with tag: stadsontwikkeling

20200118_171712

.. dat was de tune die we leerden kennen in het beginstadium van die betonnen puist rond Station Utrecht Centraal. Na aanvankelijk enthousiasme en vervolgens veel protesten – wat moest er niet allemaal voor gesloopt, en in die jaren drongen de nadelen van het consumentisme door – werd het complex in 1973 feestelijk geopend. Twee jaar later kwam ik met mijn gezinnetje in Woerden wonen en voor sommige aankopen dacht je dan: Hoog Cátharijne… een minuut of 10 in de auto en dan verdwaalde je met je kroost in de parkeergarage en in de koopgoten van toen. Ik heb er niet veel gekocht uiteindelijk.

Na twee jaar verhuisden we weer uit Woerden naar de Randstad en zag ik Hoog Catharijne alleen nog maar als stationsomgeving van Utrecht Centraal, als ik daar moest zijn. En verder was er een praktische vergaderlocatie bij Hoog Brabant. Als je elders in de stad moest zijn: Zoek de uitgang / een uitgang. Kon van alles zijn. Moreelsepark, Vredenburg, Jaarbeurs…  In een van die nondescripte binnenstraten was ook een vergadercentrum waar nog eens iemand uit de garderobe de verkeerde groene waxjas had meegenomen (de mijne dus) en dat werd  weer aangenaam opgelost omdat hij en ik beiden wat te zoeken hadden in Leiden. Een week later stond hij met een bloemetje voor de deur van mijn ouders. In de tussentijd deed zijn waxjas mee aan mijn zweefvlieg- herfstkamp,  want ik kon niet zonder.

Vandaag had ik een afspraak met een afstudeerder in Utrecht en in combinatie daarmee bezocht ik de tentoonstelling in het Centraal Museum . Over Kanaleneiland – en Hoog Cátharijne, winkelhart van Nederland. Dromen in beton 

Sprak mij zeer aan! Kanaleneiland werd ontwikkeld omdat Utrecht totaal uit zijn krachten groeide. Een moderne wijk met flats en groen, en de inzet om er een fijne woonwijk van te maken. Met voorlichtingscentrum van Goed Wonen, hoe je die woningen mooi kon inrichten. Je zag voorbeelden van Artifort, de Ploeg en dergelijke. Ikea bestond nog niet… je was een kapitaal kwijt aan een degelijke inrichting. Jaren ’60 dus. En er waren elektrische apparaten op de markt dús een winkel van Philips.. De tentoonstelling laat dit zien maar ook de ontwikkelingen van de latere jaren. Een probleemwijk. Het blijkt door de toewijzingsregels van Huisvesting een soort noodlot te zijn dat de samenstelling van de wijk onevenwichtig wordt. “In mooie wijken blijven mensen wonen, in minder mooie wijken is de doorstroming sneller dus je kunt er vaker een urgente kwijt.” sprak de verantwoordelijke wethouder. Een Vogelaarwijk. En de worsteling terug omhoog, met actieve bewoners en speciale projecten.

Hoog Catharijne is inmiddels aan de volgende ronde begonnen. De verbinding met de stad was slecht, de lege ruimtes op de begane grond lokten problemen uit. De winkelstand liep terug.

De gedempte gracht werd weer water, er kwam een stationsplein. Het winkelcentrum werd gemoderniseerd, is zelfs redelijk aangenaam om als passant door te lopen.

Vandaag was het bezoek aan de tentoonstelling dus gecombineerd met het ‘in het veld’ onderzoeken van de nieuwe situatie…

de foto bovenaan dit blog is van nu!

Het lijkt me een verbetering, maar wat blijft is het mechanisme dat in de tentoonstelling met een mooie video werd toegelicht: in 1939 ontwikkelde een architect voor de Wereldtentoonstelling een Futurama waar men kon zien hoe de wereld er in 1960 uit zou zien. De bezoekers van het Futurama werden via geleide paden ‘automatisch’ langs de show geleid. Het beeld leek sprekend op wat ik op mijn terugweg naar de trein zag: Wat een mooi winkelcentrum,  en hoe laten wij ons daar als makke schapen doorheen leiden..

Gelukkig gaf het stationsplein wel een gevoel van ruimte, meer dan de aaneengesloten bouwmassa  van vroeger.

20200118_171716

En boven het stationsplein hangt wel een dak…

20200118_171657

 

 

 

Ik woon niet in Arnhem, maar ik leef er wel – voor een deel. Ik woon in Velp. Zo’n gemeente die gebruik maakt van de voorzieningen van een centrumgemeente, in dit geval Arnhem. Theaters en andere culturele activiteiten, ziekenhuis, scholen, gespecialiseerde winkels, je weet wel.

Ik leef mee met Arnhem. Als daar een referendum is, bijvoorbeeld over de haven  of het Kunstencluster, dan zou ik zo graag meestemmen.. maar dat mag niet.

Eerder heb ik deelgenomen aan een project voor maatschappelijke ontwikkeling in en voor (een wijk van) Arnhem, en dan was het regelmatig een probleem dat je geen ingezetene was. Dus werd je met argwaan bekeken. Wat mo(e)t je? Doe je dit zomaar belangeloos, omdat je een droom hebt? Sorry maar je status is nul.

Nu ben ik al een paar jaar actief in het initiatief Bep en Fatima; een gratis coachingsproject in Arnhem e.o. door vrouwen voor vrouwen die maximaal een minimumloon hebben en hun situatie willen verbeteren. http://bepenfatima.weebly.com/

Zo kom ik weer in aanraking met de kansarmen van deze stad. Heel leerzaam! Daar heb ik eerder al over geschreven.

En dan komt op Twitter zomaar de Arnhem Agenda voorbij.   Een verdiepingsbijeenkomst over Samenwerken en de Menselijke Maat. Voor mij triggert het ervaringen in B&F context. Maar hoe zit het project in elkaar en kan ik gaan deelnemen?

http://www.arnhem.nl/Politiek_en_organisatie/Burgemeester_en_wethouders/Arnhem_Agenda

Er is een startbijeenkomst geweest in november, met professionals en ad random uitgenodigde burgers. Daar kwam een vervolg uit van 5 thema’s waarvoor een verdiepingsbijeenkomst kon worden georganiseerd, en dan komt er een brede bijeenkomst op 19 januari waar alles weer bij elkaar komt en de Agenda voor de Toekomst, in belangrijke mate door de burgers ontwikkeld, aan het gemeentebestuur wordt gepresenteerd. Hiero! Doe er je voordeel mee! Knappe jongen die als gemeentebestuur nog veel afwijkt van dit pakket.

Vandaag nam ik deel aan die verdiepingsbijeenkomst, en het was fijn om te doen. Mijn Bep en Fatima was bij sommigen al bekend en anderen vonden het een geweldig initiatief. Mijn ervaring van wat er aan de basis van de kansarmen echt gebeurt was een eye-opener. Het verschijnsel Bejegening werd na enige toelichting herkend als belangrijk. Er werden verbindingen gelegd met initiatieven van allerlei aard, en we ontwikkelden plannen om de verbindingen te verbeteren, zichtbaar te maken. Maar ook de vraag van het vertrouwen: het openstaan voor de zienswijze van de ander en de (h) erkenning van de eigen positie in het systeem (“Waarvoor zit je er eigenlijk?”) en mag dat er zijn van je meerdere. Waar zijn die regels voor bedoeld en hoe kan ik er ook mee omgaan?

Het gaat uiteindelijk allemaal om kennen en erkenning van de mens tegenover je, Als professional tegenover de cliënt en omgekeerd, als politicus tegenover de burger, als burgers onderling.

We maakten onder andere deze bloem: WP_20150109_001

Uiteindelijk maakten we ook praktische plannen om deze principes praktisch te maken.

En wat een mooie omgeving was het, waar deze ontmoeting plaatsvond:

http://www.casa-arnhem.nl/showroom-arnhem  Een voormalige voetgangersdoorgang, daarna gebruikersruimte, die werd afgesloten en daarna ingericht als culturele hotspot. Mooi! WP_20150109_003